Ето пак е 9 часа и отново на работа през новата работна седмица. Шефа след малко като дойде пак вскиснат, щото сигурно жена му не му е пуснала и после като е ходил при любовницата си и тя нещо е била заета и пак ще ми надуе главата с глупости и ще ми каже как за нищо не ставам.
Окей аз пак за нищо да не ставам ама пак кажете ми как за 300 лева да стоя и правя нещо. По-добре нищо. Както има един лаф "... Плащат ни колкото да не умрем, бачкаме колкото да не заспим...". Мисля, че са били прави хората които са го казали това нещо. Поне като шефа го няма е по спокойно.
Оххх, незнам вече какво да пиша като взема да се оплаквам ще мине цяла вечност.
Айде чао от мен.
Братче не си единствен. Повечето сме така. Само където проблема е, че си траем да еа. Ама споко ще дойде момента когато някои хора ще осетят какво са загубили.
Напиши коментар